Menopos a pherthnasoedd cymdeithasol

Fe wnaethon ni ganfod bod newidiadau mewn hwyliau a’r corff weithiau’n arwain at newidiadau mewn perthnasoedd. I rai, roedd y rhain yn newidiadau mawr iawn, gan gynnwys ysgariad neu wahanu oddi wrth bartneriaid. I eraill, roedd partneriaid a phlant (gan gynnwys meibion) wedi dod yn gefnogaeth bwysig, yn enwedig i rai o’r menywod lliw yn y sampl. Ar yr un pryd, ymhlith mamau sengl roedd pryder ynghylch plant yn dwyn baich newidiadau mewn hwyliau (a allai, yn ei dro, greu teimladau o euogrwydd).

O ran dysgu rhyng-genhedlaethol, ychydig iawn o gyfranogwyr oedd wedi derbyn llawer o wybodaeth am y menopos gan eu mamau, ac fe’i gwelwyd fel newid cenedlaethau. Nododd bron pob cyfranogwr faint o drafodaeth am y menopos sydd wedi agor yn ystod y pum mlynedd diwethaf yn y DU, a chytunodd bron pawb ei fod yn beth da. Nododd ychydig o gyfranogwyr eu bod yn gobeithio y bydd y duedd hon yn parhau ac yn mynd ymhellach fel bod pethau ‘yn well i’n merched’.

Gwelsom gryn dipyn o amrywiad yn faint o gefnogaeth gymdeithasol yr oedd cyfranogwyr yn teimlo eu bod wedi’i chael. Nododd rhai o’r menywod o liw ym Mryste, sy’n gymharol llai amrywiol, yn ogystal â llawer o’r menywod sy’n byw yn Sir Fynwy (y safle mwyaf gwledig) eu bod yn teimlo nad oeddent yn cael cymaint o gefnogaeth gymdeithasol ac eu bod yn dymuno cael ychydig mwy o bobl y gallent siarad â nhw am y menopos. I’r gwrthwyneb, nododd menywod gwyn yn Stroud, Bryste a Llundain a menywod o liw yn Llundain (sy’n fwy amrywiol) eu bod yn teimlo’n cael cefnogaeth gymdeithasol dda. Ar draws y sampl gyfan, siaradodd y cyfranogwyr am brofi’r menopos o fewn gwe neu ddellt cyfanrwydd eu bywydau, gan gynnwys gofynion gwaith (neu orfod newid gwaith i ymateb i flinder, pryder ac ati), gofalu am blant, rhieni sy’n heneiddio neu’r ddau (y ‘frechdan ofal’).